Hayatı ve Şiirleri

Yaşamı ile ilgi kesin bilgiler yok. Van’ın Erciş ilçesinde doğduğu ve 17’nci yüzyılda yaşadığı biliniyor. Arı bir Türkçe kullandı. İçten ve halk zevkine yakın bir söyleyişi vardır. Yurt sevgisi, aşk, doğa güzelliği, özlem gibi konuları işlediği ve hayatını anlattığı Emrah ile Selvihan adlı halk öyküsüyle ün kazandı. Bu öykü Doğu Anadolu’nun yanısıra Azerbaycan, Türkmenistan ve Ermenistan’da da değişik isimlerle tanınır ve sevilir. Ercişli Emrah’ın en şansız yanı Erzurumlu Emrah ile karıştırılmasıdır. Bazı şiirleri Erzurumlu Emrah’a mal edilmiştir.

Yüzbin mihnet ile bir bağ yetirdim

Yüzbin mihnet ile bir bağ yetirdim

Yemedim meyvesin el aldı gitti

Ağlar gözyaşımı Ceyhun eyledim

Çalkandı dünyayı sel aldı gitti

Yüzbin dert çekmişim bin dahi gerek

Çok ömür ister ki bir dahi görek

Yârim elden aldı o zalim felek

Hoyrat dost bağından gül aldı gitti

Nazlı yâre kem haberim geliptir

Dostlar ağlar düşmanlarım gülüptür

Dediler ki Dertli Emrah oluptur

Kimi kazma kimi bel aldı gitti

Seherde ugradim ben bir güzele

Seherde ugradim ben bir güzele

Dedim sarhos musun söyledi yoh yoh

Ag elleri bogum bogum kinali

Dedim bayram midir söyledi yoh yoh

Dedim ala nedin dedi gözümdür

Dedim seker nedir dedi sözümdür

Dedim alma nedir dedi (y)üzümdür

Dedim öpeyim mi söyledi yoh yoh

Dedim Inci nedir dedi disimdir

Dedim kalem nedir dedi kasimdir

Dedim onbes nedir dedi yasimdir

Dedim daha var mi söyledi yoh yoh

Dedim ölüm nedir dedi aynimda

Dedim zulum nedir dedi boynumda

Dedim turunç nedIr dedi koynumda

Dedim ver agzima söyledi yoh yoh

Dedim sirma nedir dedi telimdir

Dedim Ince nedir dedi belimdir

Dedim Emrah nedir dedi kulumdur

Dedim satar misan söyledi yoh yoh

Agalar gurbetten geldim

Agalar gurbetten geldim

Geldim ki nazanim gitmis

Silam bana hor göründü

Salinip gezenim gitmis

Içmisim ezel sarabi

Yine kavustur yarabbi

Destinde askin kitabi

Okuyup yazanim gitmis

Hasret içtim elde bade

Oldu efganim ziyade

Ördek uçtu kaldi ada

Göllerde yüzenim gitmis

Bir dahi saz almam ele

Mailim ben tatli dile

Top zülfünü ince bele

Tarayip düzenim gitmis

Bir dahi içmeyem bade

Kuzum seni vermem yade

Süt beyaz üstüne sade

Giyinip tozanim gitmis

Istemem bahçeyi bagi

Içirdiler bana agi

Beyaz fese penhe bagi

Baglayip gezenim gitmis

Bu dünya böyle kalirsa

Küffardan öç alinirsa

Va'de gelüben ölürsem

Mezarim kazanim gitmis

Dün gece gördüm düsümde

Civan duruyor karsimda

Tarihim mezar tasimda

Okuyup yazanim gitmis

Emrah eder nedir bela

Baba düstüm gurbet ele

Yine saz alayim ele

Eyveh ki nazanim gitmis

(Emrah der ki hele hele

Baba kalk gidelim yola

Bir daha saz almam ele

Sazimi düzenim gitmis)

Bir yigit gurbete çiksa

Bir (y)igit gurbete çiksa

Gör basina neler gelir

Silasi fikrine düser

Yas gözüne dolar gelir

Kalemnen çekilmis kaslar

Gözümden akittim yaslar

Yuvasin terk eden kuslar

Yuvam diyer döner gelir

Emrah diyer servi boyun

Hürü melem midir soyun

Sürüden ayrilan koyun

Kuzum diyer meler gelir

Tutam yar elinden tutam

Tutam yar elinden tutam

Çikam daglara daglara

Olam bir yareli bülbül

Inem baglara baglara

Birin bilir binin bilmez

Bu dünya kimseye kalmaz

Yar ismini desem gelmez

Düser dillere dillere

Emrah der ki bu günümdür

Arsa çikan tütünümdür

Yare gidecek günümdür

Düssem yollara yollara

Uca daglarin basindan

Uca daglarin basindan

Perim güle güle gelir

Ondört onbes nazeninnen

Elin vermis ele gelir

Yeriyip terliyip izi

Humarlanip ala gözi

Deriptir deste nergizi

Terin sile sile gelir

Emrah diyer üç-ce bayram

Olam gözlerine hayran

Ya maraldir ya da ceyran

Düsüp çölden çöle gelir.